"Ήταν παράξενο, σκέφτηκε, πως όταν είσαι μόνος, στηρίζεσαι στα πράγματα, στα άψυχα- δέντρα, ρυάκια, λουλούδια- νιώθεις ότι σε εκφράζουν, πως ,κατά κάποιο τρόπο,  είναι εσύ- νιώθεις μια παράλογη τρυφερότητα έτσι (κοιτούσε εκείνο το διαρκές σταθερό φως) όπως για τον εαυτό σου..."

Virginia Woolf - To the Lighthouse